A Comisión Europea presentou o proxecto de Plan de Vivenda Asequible, que permitiría ás administracións locais e rexionais establecer restricións aos alugueiros turísticos e de curta duración, así como á adquisición ou utilización de vivendas non habituais, cando exista unha elevada presión sobre o mercado residencial. Para declarar unha zona baixo presión habitacional deberán cumprirse simultaneamente tres condicións: que a relación entre o prezo da vivenda e os salarios sexa igual ou superior a oito, que este indicador aumentase durante os dez anos anteriores e que a evolución da poboación supere amplamente a oferta residencial. As medidas deberán limitarse ao territorio afectado e quedarían excluídos os alugueiros da residencia habitual do propietario e os topes aos prezos do alugueiro.

O regulamento establece que as restricións deberán acompañarse de políticas destinadas a incrementar a oferta, especialmente de vivenda social e accesible, ao considerar que as limitacións por si soas non solucionan o déficit estrutural de vivendas. A compra de segundas residencias poderá ser restrinxida só cando non existan alternativas menos limitativas e as medidas deberán revisarse polo menos cada cinco anos. A proposta conta co respaldo da ministra de Vivenda, Isabel Rodríguez, que destaca a prioridade do uso residencial fronte aos pisos turísticos, mentres que Airbnb cuestiona a súa eficacia para aumentar o alugueiro de longa duración e sinala que os aloxamentos de curta estancia representan o 1,2% do parque inmobiliario europeo. Pola súa banda, Asval defende que a solución pasa por incrementar a oferta con seguridade xurídica e colaboración público-privada.