A Lei de Vivenda, que entrou en vigor hai ano e medio, xa comezou a aplicarse en Cataluña, onde se declararon 271 municipios como zonas de mercado residencial tensionado. Nesta comunidade autónoma, esta medida permite limitar o aumento dos prezos do alugueiro. Recentemente, o País Vasco e Navarra anunciaron que iniciarán os trámites para declarar como zonas tensionadas as súas capitais de provincia e outros municipios con situacións similares. En Cataluña, estas declaracións xa se traduciron nun lixeiro descenso dos prezos en determinadas localidades, aínda que tamén reduciu o número de contratos de alugueiro formalizados.

En Barcelona, os prezos do alugueiro subiron un 0,7% interanual, pero diminuíron un 5,2% no segundo trimestre de 2024. Non obstante, a oferta de vivendas en alugueiro permanente na cidade caeu un 38% no último ano, mentres que o alugueiro temporal medrou un 33% e o de habitacións, un 11%. Este panorama agrava a competencia polo acceso a unha vivenda, especialmente en Barcelona, onde ata 59 familias compiten por cada anuncio de alugueiro. Esta tendencia repítese noutras grandes cidades españolas, aínda que con menos intensidade.

No País Vasco, localidades como Bilbao, San Sebastián e Vitoria-Gasteiz presentan prezos máximos no alugueiro, con subas interanuais do 6,5%. A oferta de alugueiro permanente nestas cidades tamén se reduciu, mentres que o alugueiro temporal experimentou un incremento considerable, chegando a representar ata o 38% do mercado en San Sebastián. En Navarra, o goberno rexional xa anunciou a súa intención de declarar zonas tensionadas en 21 municipios, incluíndo Pamplona, onde a demanda de alugueiro habitual aumentou un 71% no último ano, cunha redución significativa da oferta de vivendas dispoñibles.

Estas declaracións, previstas na Lei de Vivenda, buscan equilibrar a oferta e a demanda en zonas con prezos desorbitados. Nas zonas tensionadas, os contratos de alugueiro existentes terán límites no aumento das rendas, mentres que os novos contratos estarán regulados por índices de prezos de referencia, especialmente no caso dos grandes propietarios. Ademais, introdúcense incentivos fiscais para fomentar o alugueiro e a rehabilitación en estas áreas, intentando mitigar os efectos da escaseza de vivendas e da alta demanda no mercado de alugueiro.

Fonte.- Idealista